Na takie zaproszenie Pana Młodego nie mogliśmy nie zareagować. Może Chochoł, może Szela możemy i my. My w Bronowicach nie obcy, przecież podbocheńskie Dołuszyce były własnością rodziny Rydlów. Włożyliśmy godne stroje (większość) i ruszyliśmy do stołecznego Krakowa. Dla prawie wszystkich było to pierwsze spotkanie z Teatrem Stu i jego oryginalną atmosferą. Zajęliśmy miejsca wygodne, niektórzy wprost na scenie ( co miało dla nich różne konsekwencje) inni bardziej bezpieczne z tyłu i ... zaczęło się Wesele. Było ciekawie, momentami oryginalnie, zwłaszcza w warstwie muzycznej. Disco polo jako podkładu spodziewało się raczej niewielu z nas, ale fani "Ona tu jest i tańczy dla mnie" czy fragmentów techno też mieli chwilę dla siebie. W końcu najważniejsze "co  komu w duszy gra". Było o czym myśleć przysypiając w drodze z Krakowa do Bochni.

Unusual performance
Our students went to Kraków to see a modern version of the play „The Wedding” by Stanisław Wyspiański. Elegantly dressed they enjoyed the performance which they knew from the pages of the book. Probably the most surprising element was the soundtrack of the play. At least it gave the students some ideas to think about on their way home.